به پهلو که بخوابد آرام از پشت در آغوش می‏گیرمش‏، دستم را روی سینه‏هایش صلیب می‏کنم، پایم را میان پاهایش می‏پیچم و سرم را فرو می‏کنم میان موهایش.
می‏گذارم نفس گرمم آرام آرام بدود روی پوست عرق کرده‏اش و تن داغش غرق شود در آرامش بازوان گشوده‏ام.
به پهلو که بخوابد دنیا برای من تمام می‏شود.

او که برود، من می‏مانم و طعم گس یک خاطره. او که برود دیگر کسی نیست که از روی طعم تنش حرف دلش را بفهمم.

خدا: گفتی دقیقا Ctrl + Alt + Del بزنم بعد end task کنم؟
من: اوهووم.
خدا: مطمئنی همه چیز Save شده؟
من: اوهووم.
پ.ن: Big Bang

ای پدر آسمانی ما گوسفندان گمشده‏ای هستیم که با گناه پا به این دنیا گذاشته‏ایم. " انجیل مزامیر 51 "


هوا که تاریک می‏شود خدا می‏رود پی عشق‏بازی، گوسفندان بیچاره می‏مانند و ابلیس شب زنده‏دار.

نویسنده‏ی خوب کسی است که تا لحظه‏ی مرگ از خوانندگانش ناسزا بشنود و این حرف‏ها در نحوه‏ی نوشتنش تاثیری نگذارد.


پ.ن: باید اعتراف کرد که دلتنگستان تنها وبلاگی است که چند سال است می‏خوانم و همیشه حس حسادتم را تحریک می‏کند.

با ترس و نگرانی به "ریما" زنگ می‏زنم، ریما دوست هم دانشگاهی‏ام بود، دختری مارونی متولد محله‏ی الحمرا بیروت.
پدر پیرش گوشی را برمی‏دارد.، خودم را معرفی می‏کنم و سراغ ریما را می‏گیرم، جواب کوتاه امّا باورنکردنیست.
ریما به همراه دیگر دوستان مسیحی‏اش به کمک سربازان حزب‏الله رفته است.
پ.ن: تصورش برایم سخت است، ریما آن دخترک یک و نیم متری خجالتی سلاح به دست گرفته باشد!

در اروپا:
اگر وارد خانه‏ای شدید و درب یخچال رو که باز کردید، دیدید یخچال تا بالا پر از مشروبه!
اگر وارد خانه‏ای شدید و دیدید تمام کمدها، کف خانه . حتی داخل حمام و دستشویی با قوطی آبجو و شیشه‏های خالی انواع مشروب تزئین شده!


اگر دختری رو دیدید که در اوج سرمای منفی 30 درجه زمستان با تاپ بندی و دامن کوتاه قدم می‏زنه یا در گرمای تابستان چکمه‏ی ساق بلند پوشیده!

خواب می‏بینم فاحشه‏ی کوچکی خواب مرا می‏بیند، با نوازش دستان تو بیدار می‏شوم، فاحشه‏ی زیبای مرا چه کسی بیدار می‏کند؟

زنی که باکره است، هنگام اولین نزدیکی هفت شب به او اختصاص می‏یابد.
زنی که باکره نیست، هنگام اولین نزدیکی سه شب به او اختصاص می‏یابد.
زن حق ندارد شب خود را به هووی خود ببخشد مگر آنکه مرد رضایت دهد. اگر شب خود را ببخشد، پیش از تمام شدن شب می‏تواند رجوع کند، و اگر در میان شب رجوع کند، باید شوهرش به سوی او بازگردد.


پ.ن: لمعه دمشقیه نوشته شهید اوّل، کتاب نکاح ( مرجع درس فقه و حقوق )
* نمی‏خندم، گریه نمی‏کنم، فکر هم نمی‏کنم. مشکل از خدا نیست، مشکل هرگز از خدا نبوده، گاهی فکر می‏کنم خدا هم مجبور شده خودش را تا سطح درک انسان‏ها پائین بیاورد. خدای بدشانسیست، بندگانش بیشتر از آنچه تصور می‏کرد ناتوان هستند.

دخترک را در آغوش می‏گیرم، سرش را می‏برد میان موهایم و با صدایی بریده بریده می‏گوید که آغوشم برایش پر از آرامش و امنیت است.
دخترک را بیشتر در آغوش می‏فشارم، نمی‏گذارم که بفهمد، من خودم به دنبال آرامش گم شده‏ هستم.
پ.ن: شانه‏هایت را برای گریه کردن دوست دارم. گوش کنید.

شهرزاد قصه‏گو هزار و یک شب هزار و یک قصّه گفت و عاقبت مرد،
شهرزاد قصه‏گو هرگز نفهمید که سلطان هزار و یک شب به او هزار و یک فرصت داد تا قصّه‏ی عشق خودش را بگوید و نجات یابد.
پ.ن: گوش کنید "من تو را آسان نیاوردم به دست"

بر کدام جنازه زار می‏زند این ساز؟
بر کدام مرده‏ی پنهان می‏گرید این ساز بی‏زمان؟
در کدام غار
بر کدام تاریخ می‏موید این سیم و زه، این پنجه‏ی نادان؟
بگذار برخیزد مردم بی‏لبخند، بگذار برخیزد!
"احمد شاملو"


پ.ن: آقای ولی فقیه، اینجا شیراز است، شهر عشق و شراب.
آقای ولایت مطلقه وقتی که به خانه‏تان بازگردید، فرزندانتان، نوه‏هایتان از شما نخواهند پرسید پدر این همه وقت شیراز بودی چرا به پرسپولیس (نماد غرور و افتخار نژاد آریایی) سری نزدی؟
آقا جان دیدن تخت جمشید و پاسارگاد آیا خاطره‏ی تلخی را برای شما زنده می‏کند؟

احساس شیطان را خیلی خوب درک می‏کنم، معشوقه‏ات را بسیار دوست داری امّا خیانت می‏کند و با آدمی می‏گریزد.

بهترین تصمیمات زندگی هر زوج موفقی در مهّم‏ترین و آرام‏ترین زمان با هم بودنشان گرفته می‏شود.
شاید نیمه‏شب‏ها بعد از یک هم‏آغوشی عاشقانه.
همین است که وقتی پیر می‏شویم دیگر تصمیم درست و عاقلانه گرفتن سخت می‏شود.

روزهاست که به این نتیجه رسیده‏ام هیچ‏کس مرا برای خودم نمی‏خواهد، همه مرا به خاطر خودشان می‏خواهند.
با خودخواهی‏های دردآورشان، حسادت‏های کودکانه‏ و عشق‏های افسانه‏ای.